Investeren in veerkracht

Fernando in 't Veld Algemeen, Column, Nieuws

Investeren in veerkracht
Voor een (zorg)voorziening (bijv. WMO, PGB) moet je aankloppen bij het wijkteam. Als het wijkteam kritische vragen stelt over nut en noodzaak en probeert te achterhalen hoeveel eigen kracht en mogelijkheden er (nog) zijn, kan er een merkwaardig spel op gang komen. Aan de ene kant kan de aanvrager proberen het probleem aan te dikken, aan de andere kant moet de wijkteammedewerker het probleem ontdoen van overtollige franje. Het is een groot goed dat noodzakelijke voorzieningen kunnen worden toegekend. Maar als het wijkteam wordt beschouwd als de pincode voor een geldautomaat, dan gaat er iets mis. Soms wordt het wijkteam ongewild in die rol gedrukt. Dan lokt dit onbedoelde bureaucratie uit en dit slokt schaarse capaciteit van het wijkteam op. Uiteindelijk gaat dit ten koste van waar het werkelijk om gaat: investeren in veerkracht.

Immateriële zorg voor volwassenen en ouderen in de verdrukking
Bij het Algemeen Maatschappelijk Werk (AMW) is de aandacht voor de immateriële zorg ongewild verschoven naar de materiele zorg, zoals (WMO-)voorzieningen. Het AMW houdt ongewenst minder tijd over voor hulp bij levensvragen, relatieproblemen, overbelasting, uitzichtloosheid, somberheid, huiselijk geweld, armoede, verdriet, rouw e.d. Dat blijkt uit vergelijking met de jaarverslagen uit de periode vóór de invoering van de wijkteams. Voorheen functioneerde het AMW meer autonoom en had meer werkcontacten met een aantal huisartsen. De verhuizing van het wijkteam (inclusief het AMW) uit GOED (Gezondheid Onder Eén Dak) naar het gemeentehuis, lijkt in de beeldvorming de huisartsen meer op afstand te zetten: ‘Als je ergens mee zit, dan ga je niet zo gauw naar het gemeentehuis’. Minder vertrouwen en schaamte spelen hierin een rol.
Huisartsen zijn laagdrempeliger. De contacten tussen het wijkteam en de huisartsen zijn marginaal, mede omdat het wijkteam te weinig tijd heeft voor immateriële hulpvragen van volwassenen en ouderen. Het AMW wordt ook ingezet voor de tekorten in de jeugdhulp en voor het verstrekken van (materiele) voorzieningen. Hopelijk leiden de gesprekken over meer samenwerking tussen de huisartsen en het wijkteam tot inzet van meer menskracht. Uit nood zijn de huisartsen nu gedwongen te verwijzen naar de (basis)GGZ. Maar dit gaat ten koste van het eigen risico van de patiënt. Bij een smalle beurs – en zeker bij armoede – is dit een serieus probleem. Mensen die het hardst zorg nodig hebben, haken af. Terwijl er voor hen geen kosten zijn verbonden aan hulp via het AMW.

Meedenken en meedoen met het MBR?
Het Maatschappelijk Burgerplatform Ridderkerk is van en voor de Ridderkerkers. Wij putten uit uw kennis en ervaring. We zijn onafhankelijk, betrokken en bevlogen. We zetten we ons in voor ons welzijn en ons sociaal klimaat. Als je inhoudelijk wilt meedenken en/of als je praktisch wilt meedoen, neem dan contact op met frans.velders@kpnmail.nl.